tag:blogger.com,1999:blog-56853884477341801472011-07-08T11:04:18.194+03:00Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι άκρως επιτηδευμένη.αχ και βαχhttp://www.blogger.com/profile/10193327641332133717noreply@blogger.comBlogger141100tag:blogger.com,1999:blog-5685388447734180147.post-8543327721274996682010-06-22T14:40:00.000+03:002010-06-22T14:41:45.298+03:00<strong>Η ζωή της Παραάλλης</strong><br /><br /><span style="color:#cc66cc;">SEASON 1, EPISODE 1</span><br /><br />Η Παραάλλη μόλις πάτησε το πόδι της στη μεγάλη πόλη. Κοίταξε γύρω της και παντού αντίκρισε άχαρες και γκρίζες αδηφάγες πολυκατοικίες. Αυτοκίνητα έτρεχαν απειλητικά γύρω της. Φωνές κραυγές, πυροβολισμοί, βρώμικοι ήχοι ερχόντουσαν κατά πάνω της να ταράξουν την γαλήνη της ψυχής της, την αρμονία και τη θέωση.<br /><em>‘’Καλέ μου Χριστούλη, τι πόλη είναι αυτή; Γιατί είμαι εγώ εδώ; Γιατί;’’<br />΄΄Είσαι εδώ για να βρεις την οικογένειά σου’’</em><br />Η Παραάλλη χλόμιασε, γιατί ξαφνιάστηκε. Το πρόσωπό της δεν ήταν πια φωτεινό. Το πεσκέσι με το κολατσιό (αυγά, ελιές θρούμπες, κρεμμύδι, ντομάτες, αγγούρια, σκόρδα, λούτσος, μπακαλιάρος) της έπεσε απ τα χέρια. Ευθύς δέκα μαυρισμένα χέρια, πόδια και δόντια απλώθηκαν και το κατασπάραξαν. Παιδιά των φαναριών…<br />Η παραάλλη άρχισε να τρέχει, να τρέχει, να τρέχει και να κλαίει, να κλαίει να κλαίει. Τα δάκρυά της έκαναν ποτάμι και φώναξε γιατί σε μένα, γιατί; να μην έχω μια ζεστή φωλιά, να μη ζήσω την οικογενειακή θαλπωρή, εγώ δεν έζησα την οικογενειακή στοργή, το μόνο που γνώρισα είναι οι γκρίζοι, απρόσωποι και διπρόσωποι τοίχοι του κρύου κυνοτροφείου. Είπε και ένα δάκρυ κύλησε από το μάγουλό της. ’’Αχ και βαχ’’<br /><br />Ευθύς κίνησε για να βρει τους γονείς της. Εκεί που πήγαινε συνάντησε την Χτένια. Η Χτένια ήτανε όμορφη, άπιαστη και με μία πράσινη γλίτσα πάνω της που κυλούσε απ το κορμί της και έσταζε στο δρόμο. Αυτός ήταν και ο λόγος που ξεγλιστρούσε σαν χέλι και κανένας δεν μπορούσε να της αντισταθεί.<br />΄Ηταν η απόλυτη ερωτική φαντασίωση.<br />-Χτένια, χτένια ούουου εδώ, εδώ! Τσουτσουπρούτσου!<br />-Γεια σου Παραάλλη γλυκιά μου! Την αγκάλιασε τόσο σφιχτά που ένα κρακ ακούστηκε.<br />-Άουτς, γεια σου Χτένια πως από δω αγαπημένη και πιστή μου φίλη;<br />-Μόλις βρήκα τη γιαγιά σου, ε… τη γιαγιά μου ήθελα να πω. Και μάντεψε! Είναι πανέμορφη και ζάμπλουτη. Πασίγνωστη και άφταστη επιχειρηματίας, της ανήκει ο γνωστός κολοσσός Καβλιφατίδη απεντομώσεις-αποψιλώσεις στις 3 επισκέψεις η μία δώρο.<br />-Α είναι αυτή η πανίσχυρη γυναίκα με τη κρύα καρδιά τα παγωμένα δάκτυλα και τις βρωμερές πατούσες;<br />-Ναι αυτή είναι η γλυκιά μου, απάντησε η Χτένια και ξερόγλειψε τα χείλη της με τη διχαλωτή της γλώσσα.<br />-Και γω ήρθα εδώ για να βρω τους γονείς μου, μακάρι να τους βρω, είπε η γλυκιά Παραάλλη και ένα δάκρυ κύλησε από τα μάτια της.<br />-Οχιιιι!!!! Είσαι τρελή: Αυτό είναι άνω ποταμών! Θα καταστραφείς και θα απεντομωθείς, θα καταποντιστείς, θα μαγαριστείς θα θωπευτείς, θα σφετεριστείς, θα κουτουλήσεις και θα μεγαλώσει η μύτη σου ο κώλος σου και τα αυτιά σου. Τα μάτια σου θα αλλάξουν θέση, το στόμα σου θα στραβώσει και θα κατσαρώσουν οι τρίχες σου. Υποσχέσου μου ότι δεν θα το κάνεις ποτέ αυτό!<br />-Εντάξει, είπε η Παρααάλη και ένα δάκρυ κύλησε από το αριστερό της μάτι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5685388447734180147-854332772127499668?l=vaxkaiax.blogspot.com' alt='' /></div>αχ και βαχhttp://www.blogger.com/profile/10193327641332133717noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5685388447734180147.post-80401013176210592772009-01-10T16:28:00.003+02:002009-01-10T17:00:44.517+02:00<span style="color: rgb(255, 153, 0);font-size:85%;" >...συνέχεια από το προηγούμενο...</span><br /><br /><div style="text-align: center;">ΜΕΤΑ ΑΠΟ 20 ΧΡΟΝΙΑ...<br /></div>-Λακία αγάπη μου! Φώναξε τα παιδιά μας να φάμε το τραπέζι είναι έτοιμο!<br />-Πολυμπρίκι! Παντιγόνη! Κισμήνη! Μετεοκλή! Ελάτε να φάμε! Το γουρουνόπουλο είναι έτοιμο στο τραπέζι και καρτερεί να μπει στο στόμα μετά να γλιστρήσει με χάρη στον οισοφάγο, να εισχωρήσει από το καρδιακό στόμιο στο στόμαχο να βγει από κει και να μπει στο ελικοειδές να προχωρήσει στον ειλεό μετά στο κώλον και στο απευθυσμένο και να αποβληθεί από τον πρωκτικό σφιγκτήρα και να καταλήξει στο μπιντέ.<br />-Ερχόμαστε μας άνοιξες την όρεξη! φώναξαν τα παιδιά.<br />Αφού φάγανε τον αγλέορα είπανε να κάτσουν να χαλαρώσουν βλέποντας TV. Βάλανε να δούνε την Μαρία Παπαπέτρος στην εκπομπή της ''ανακάλυψε τη δύναμή σου, ''πάρτη και κοιμήσου''. Ο Οιτρίποδας σκέφτηκε: ''Λακία αγάπη μου, λες να πάρω τηλ. αυτή τη σοφή και όμορφη κυρία να τη ρωτήσω που είναι ο γλυκός μου πατερούλης;'' ''Ναι πάρε αγάπη μου!''<br />απάντησε στη σκέψη του η Λακία.<br />ντριν, ντριν!<br />η Παπαπέτρος σήκωσε το τηλέφωνο.<br />-Παρακαλώ; Από που μας τηλεφωνείτε;<br />-Απ' το σπίτι μου! Με λένε Οιτρίποδα<br />-Α! Πολύ ωραίο όνομα! Λοιπόν τι θες Οιτρίποδα; Σε τι μπορώ να φανώ χρήσιμη;<br />-Θέλω να μου πεις που είναι ο πατέρας μου.<br />-Ο πατέρας σου Οιτρίποδα βρίσκεται.....βρίσκεται.....βρίσκεται....ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ!!!<br />-Μα τι λες τώρα, δίπλα μου βρίσκεται η γυναίκα μου η Λακία!<br />-Μα η γυναίκα σου είναι ο πατέρας σου!! τουτ τουτ τουτ(έπεσε η γραμμή)<br />Όλοι έμειναν αποσβολωμένοι μπροστά από τη τηλεόραση. Τα μάτια τους είχαν γουρλώσει..Τα αυτιά τους έβγαζαν καπνούς.. Τα ρουθούνια τους σφύριζαν σαν τραίνα και τα στοματά τους είχαν μείνει ορθάνοιχτα.<br />-Λακία έχεις κάτι να μου πεις; Μου κρύβεις κάτι από το σκοτεινό παρελθόν σου;<br />- Όχι αγάπη μου, το μόνο που ξέχασα να σου πω είναι ότι έχω κάνει αλλαγή φύλου. Πριν με γνωρίσεις ήμουνα Λάκιος.<br />Ο Οιτρίποδας αναπήδησε. Τρομαγμένος τη ρώτησε:<br />-Μήπως είχες κι ένα γιο;<br />-Τώρα που το λες είχα κάνει ένα γιο με τη Δρυοκάστη η οποία πέθανε σε μία μονομαχία για μια μπαγκέτα..Το γιο μας τον λέγαν Οιτρίποδα, σαν και σένα!Και τώρα θα είχε την ηλικία σου! Τι σύμπτωση!<br />-Όντως τι σύμπτωση!<br />-Βάλε τώρα Αντένα να δούμε x-factor!<br />-OK!<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:180%;" >ΤΕΛΟΣ</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5685388447734180147-8040101317621059277?l=vaxkaiax.blogspot.com' alt='' /></div>αχ και βαχhttp://www.blogger.com/profile/10193327641332133717noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5685388447734180147.post-42773637767832913232009-01-09T14:12:00.002+02:002009-01-09T14:41:09.566+02:00<span style="font-size:78%;color:#666666;">Το παρακάτω τραγούδι έχει να κάνει με τον παράνομο αλλά θυελλώδη έρωτα</span><br /><span style="font-size:78%;color:#666666;">ανάμεσα σε ένα πολιτικό και σε μία τραγουδιάρα.Το τραγούδι δεν έχει μελοποιηθεί. Δεχόμαστε μόνο σοβαρές προτάσεις...</span><br /><span style="font-size:85%;color:#666666;"></span><br /><span style="color:#cc33cc;">Αυτός:<br /></span>Λατρεμένο το απαγορευμένο<br />όμως μας ήτανε γραμμένο<br />ο έρωτας δεν έχει φρένο<br />και εγώ έρχομαι και πηγαίνω<br /><br />Στης βουλής το κατεστημένο<br />συνοδοιπόρος εγώ<br />τον Έλληνα πολίτη να έχω υποτακτικό<br />και την αιθέρια φωνή σου αγαπώ<br />πο πο πο πο πο πο πο πο<br /><br /><br /><span style="color:#993399;">Αυτή:<br /></span>Και εγώ, χωρίς πουλί, χωρίς Θεό<br />στης εθνικής οδού το χλμ το 30ό<br />στο Myramare τραγουδώ<br />ότι έχω ένα καημό<br /><br />Για τα δώρα σου σ’ ευγνωμονώ<br />για το τζιπ και τη βίλα σε ευχαριστώ<br />στις Βιστονίδας την ακρογιαλιά<br />θα συνθέσω τραγούδι για σκυλιά<br />λα λα λα λα λα λα λα<br /><br /><span style="color:#993399;">Ρεφραίν<br /></span>Αγαπώ το λατρεμένο<br />αυτό το απαγορευμένο<br />Απ’ την εθνική οδό ως τη βουλή<br />σου δίνω μία συμβουλή<br />άδραξε τη ψ**λή<br />και στείλε επιστολή<br />στον Καραμανλή<br />για την αγάπη μας αυτή<br />να ξεπουλήσει την Ολυμπιακή!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5685388447734180147-4277363776783291323?l=vaxkaiax.blogspot.com' alt='' /></div>αχ και βαχhttp://www.blogger.com/profile/10193327641332133717noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5685388447734180147.post-17980069467407678452009-01-09T13:41:00.003+02:002009-01-09T13:50:51.346+02:00<div align="left">Ποιήματα που στη βαθύτερη φύση τους είναι αινίγματα.<br />Και μάλιστα χωρίς λύση...<br /><br /><span style="color:#cc33cc;"><strong>Ο ΜΟΝΤΕΛΟΠΝΙΧΤΗΣ</strong></span><br /><br />Εξοστρακισμός στους γκέι<br />Ο ήλιος να σας καίει<br />για το καλό της κοινωνίας<br />είμαι σωστός επαγγελματίας<br /><br />Χαρτοφύλακα κρατώ<br />στον Άρειο Πάγο περπατώ<br />Αξιότιμα καθίκια σώζω εγώ<br />και τους αθώους εκτελώ<br /><br />Τι κι αν πηδάω μάντρες<br />η δουλειά κάνει τους άντρες<br />Μα η γυναίκα μου δεν ξέρει να παίρνει το 100<br />Λαζόπουλε και τι μ’ αυτό;<br />Θα τη πλακώσω με εξοστρακισμό<br />πάντα κάνω το σωστό<br />την ύπαρξη μου ευγνωμονώ<br />εγώ εγώ, εγώ<br />εγώ<br /><br /><span style="color:#cc0000;"><strong>Ο ΣΑΛΟΝΙΚΙΟΣ</strong></span><br /><br />Είμαι εγώ Σαλονικιός<br />είμαι φίνος και σωστός<br />άμα λάχει και Ζορός<br />Για Αι Βασίλης είμαι σωστός<br />Στο σακί μου έχω δώρα<br />που έχω κλέψει απ’ όλη τη χώρα<br /><br />Μου αρέσουν οι μπουγάτσες<br />τα τρίγωνα και οι μπεκάτσες<br />Άντρακλας είμαι στιβαρός<br />Ψωμιάδης ο ξακουστός<br />Άμα λάχει τραγουδάω<br />και στις γκόμενες μετράω<br /><br />Ψωμιάδης στη βουλή<br />πάρτε όλοι το κ**λί<br /><br /><span style="color:#3366ff;"><span style="font-family:arial;"><strong>ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΟΑΛΗΘΕΙΕΣ</strong></span><br /></span><br />Μπουκο μπουμπούκο<br />ήρθε η ώρα της αλήθειας<br />το μαστίγιο θα βγάλω<br />τα άντερά σου θα κάνω κομπολόι<br />γιατί είσαι ένας φτωχός και μόνος καουμπόη<br /><br />Την εθνική υπερηφάνεια καρτεράς<br />μα σε μουντζώνει και ο περιπτεράς<br />Είναι κρύα να τη φας<br />το προφίλ και το ανφάς<br />Kiss my ass<br />Τώρα είμαι εγώ εδώ<br />Πες μου!!<br />Έχεις φανταστεί το σκύλο σου με τη γάτα σου να παίζουνε Πυθία<br />Ξεφτιλίσου σε όλο το κοινό<br />αναστολή μην έχεις καμία<br />στην Ευγενία πες τα όλα<br />μου αρέσει το καραμπόλα<br />άντε φάε καμιά μπριζόλα<br />Μπούκο μπουμπούκο<br />πάρε ένα τσιμπούκο</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5685388447734180147-1798006946740767845?l=vaxkaiax.blogspot.com' alt='' /></div>αχ και βαχhttp://www.blogger.com/profile/10193327641332133717noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5685388447734180147.post-6082531169906078472008-09-06T13:13:00.005+03:002008-09-06T13:52:39.562+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_fBOhTO0O2pQ/SMJg7C4c7fI/AAAAAAAAABQ/rtfkwERDcHo/s1600-h/banana1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fBOhTO0O2pQ/SMJg7C4c7fI/AAAAAAAAABQ/rtfkwERDcHo/s320/banana1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242859483714874866" /></a><br />Την ίδια στιγμή που ο Οιτρίποδας έτρωγε τη μπαγκέτα του, τα τραγικά νέα για το θάνατο της Δρυοκάστης έφτασαν στα αυτιά της Λακίας!<br />-Ααααχ τη καημένη τη γυναίκα μου! Τώρα εγώ θα μαι η κυρία του σπιτιού! Πως θα τα καταφέρω; Πώς; Μπουχουχού!!!! Θα πάω να ψωνίσω για να παρηγορηθεί Η Λακία φόρεσε τα μαύρα καλά της και βγήκε στη Βουκουρεστίου. Και ενώ περπατούσε αμέριμνη με 10 σακούλες στα χέρια άκουσε ένα:''Μηηηη....ΠΡΌΣΕΧΕ ΤΗ ΜΠΑΝΑΝΟΦΛΟΥΔΑ...'' ακούστηκε μία φωνή από το πουθενά. Αλλά πριν η Λακία καταλάβει τι συνέβαινε πάτησε μία μπανανόφλουδα που κάποιος ασυνείδητος, ποταπός, κακεντρεχής είχε αφήσει εκτεθειμένη στο δρόμο. ''Σλουρπ'' η Λκία γλίστρησε και άρχισε την κάθοδο προς το έδαφος. Και ενώ έπεφτε δύο ρωμαλέα χέρια την έπιασαν σφιχτά!! Και δεν την άφησαν να πέσει! Η Λακία σήκωσε το κεφάλι και τότε αντίκρισε όμορφο, έξυπνο, ευαίσθητο και γεροδεμένο άντρα.<br />-Ποιος είσαι; τον ρώτησε ταραγμένη<br />-Εγώ είμαι ο Οιτρίποδας<br />-Σου χρωστάω τη ζωή μου Οιτρίποδα.Έβαλες ασπίδα το γεροδεμένο σου κορμί και με αυτοθυσία και αυταπάρνηση έσωσες τη ζωή μου από βέβαιο θάνατο.<br />-'Ήταν χρέος μου . Έκανα το καθήκον μου.<br />-Μα... Το όνομά σου κάτι μου θυμίζει... Τέλος πάντων όποιος και να σαι, σ΄ αγαπώ!<br />-Και γω αν και δε σε ξέρω καλά...νιώθω ότι σε ξέρω από πάντα.. Νιώθω πως είσαι η αφετηρία μου και ο προορισμός μου. Τι παράξενο συναίσθημα Θεοί μου, είναι σαν να σε ξέρω από πάντα...<br />-Και γω! Νιώθω πως σε έχω γεννήσει αν και δε σε ξέρω.<br />-Ευκαιρία λοιπόν να γνωριστούμε! Ας παντρευτούμε.<br />-Εντάξει λοιπόν, δέχομαι με μεγάλη χαρά, δέος, συγκίνηση, θαυμασμό να γίνω η γυναίκα σου.<br />-Πάμε λοιπόν να παντρευτούμε. Πώς σε λένε όμως αγαπημένη;<br />-Με λένε Λακία.<br />-Πάμε λοιπόν Λακία.<br />-Πάμε!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5685388447734180147-608253116990607847?l=vaxkaiax.blogspot.com' alt='' /></div>αχ και βαχhttp://www.blogger.com/profile/10193327641332133717noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5685388447734180147.post-29379213884986909082008-09-05T19:00:00.003+03:002008-09-05T19:11:18.402+03:00-Λοιπόν θα τραβάμε τη μπαγκέτα από τη μια άκρη ο καθένας και όποιος την πάρει από τον άλλο κερδίζει όλη την απόλαυση.<br />-ΟΚ έτοιμη με το τρία <br />1<br />2……<br />3!<br />Ο Οιτρίποδας τραβούσε με δύναμη, η Δρυοκάστη αν και πιο αδύναμη τραβούσε με ψυχή.Σαν να κέρδιζε λίγο ο Οιτρίποδας, όχι,όχι η Δρυοκάστη, όχι και πάλι ο Οιτρίποδας, όχι η Δρυοκάστη, όχι ο Οιτρίποδας, όχι η Δρυοκάστη, ναι ναι είναι προφανές κερδίζει ο Οιτρίποδας, οι δώδεκα θεοί τον ευννοούν αλλά τι κάνει τώρα αφήνει τη μπαγκέτα! Ααααα τι συμφορά η Δρυοκάστη εκτοξεύτηκε σαν πύραυλος προς τα πίσω δε τη σταματούσε τίποτα! Είχε πάρει φόρα.<br />‘’Ααααααα!!!!!!’’ ακούστηκε μια φωνή καθώς η γυναίκα έπεφτε πάνω στα ράφια με τις μπαγκέτες. Τώρα η γυναίκα Δρυοκάστη κείτονταν νεκρή πάνω στα ραφια με τις μπαγκέτες.Ε ναι λοιπόν η Δρυοκάστη βρήκε τραγικό, αποτρόπαιο, σκληρό, βάναυσο θάνατο από τον ίδιο της το γιό, ο οποίος δεν είχε ιδέα για το σκληρό, βρώμικο, άδικο, ύπουλο παιχνίδι που του είχε παίξει η μοίρα.<br /><br /> .................................συνεχίζεται........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5685388447734180147-2937921388498690908?l=vaxkaiax.blogspot.com' alt='' /></div>αχ και βαχhttp://www.blogger.com/profile/10193327641332133717noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5685388447734180147.post-27928647426139040142008-09-05T19:00:00.001+03:002008-09-05T19:04:54.935+03:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5685388447734180147-2792864742613904014?l=vaxkaiax.blogspot.com' alt='' /></div>αχ και βαχhttp://www.blogger.com/profile/10193327641332133717noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5685388447734180147.post-44103053719165287822008-09-02T20:54:00.000+03:002008-09-02T21:04:04.881+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_fBOhTO0O2pQ/SL2ACpxnsXI/AAAAAAAAABI/8oXjQ-sYpVk/s1600-h/beafraid_1024x768.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fBOhTO0O2pQ/SL2ACpxnsXI/AAAAAAAAABI/8oXjQ-sYpVk/s320/beafraid_1024x768.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241486324391194994" border="0" /></a><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 102);font-family:verdana;" >Προς το λατρεμένο κοινό μας,<br />Σύντομα θα είμαστε κοντά σας με νέες περιπέτειες του Οιτρίποδα και της παρέας του<br />Το έπος ξαναχτυπά δριμύτερο και αλαβάστρινότερο<br />Η αγωνία κορυφώνεται και η δράση μηδενίζεται</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5685388447734180147-4410305371916528782?l=vaxkaiax.blogspot.com' alt='' /></div>αχ και βαχhttp://www.blogger.com/profile/10193327641332133717noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5685388447734180147.post-76137380291528717082008-08-31T19:01:00.000+03:002008-08-31T19:24:41.039+03:00Ο ήλιος ξεπρόβαλε και οι χαρούμενες ακτίνες του αγκάλιαζαν τη πλάση. Μία από αυτές τις ακτίνες διαπέρασε τις γρίλιες του παραθύρου της και άρχισε να της γλυκογαργαλάει τις πατούσες. Αμέσως αναρίγησε και άνοιξε τα μάτια της και ναι, μια νέα μέρα ξημέρωσε για τη Νεκταρία. Σηκώθηκε παραπατώντας και έβαλε τα μεγάλα σαν δορυφορικά πιάτα γυαλιά της. Με τα δάχτυλά της χτένισε τα μαλλιά, έβαλε πλισέ φούστα μέχρι την τριχωτή της γάμπα, 'ένα πουλόβερ που κάλυπτε τα λαγόνια της και τα καφέ φλατ λουστρίνια. Ήταν έτοιμη να πάρει το λεωφορείο και να κατευθυνθεί προς το σχολείο όπου δίδασκε. Ενώ το γεμάτο μετανάστες λεωφορείο κατευθυνόταν προς τον προορισμό του, η Νεκταρία ατένιζε τις εργατικές πολυκατοικίες και σκεφτόταν:΄΄Πιο ρήμα να βάλω να κλίνουν τα παιδιά; Το δρύω ή το σερφάρω;΄΄ Με αυτές τις σκέψεις έφτασε στο σχολείο. Η πύλη του σχολείου την περίμενε γεμάτη νέες εμπειρίες. Το κουδούνι χτύπησε ΄΄ντριιιν!!!΄΄ ΄΄Α, έκρουσε ο κώδων΄΄ σκέφτηκε προβληματισμένη και κατευθύνθηκε προς το Β4. Η Νεκταρία άνοιξε την πόρτα, μπήκε μέσα και την έκλεισε. Γύρισε το κεφάλι και τι να δει;<br />Στα δύο πρώτα θρανία πέντε μαθηταί είχαν απλώσει ένα πράσινο τραπεζομάντιλο και παίζανε τον παπά. Πιο πίσω δύο αγόρια κάπνιζαν συνεσταλμένα ναργιλέ. Πιο δίπλα ένα ζευγάρι ερωτοτροπούσε απροκάλυπτα ενώ το πίσω θρανίο τους ντερλίκωνε ένα τάπερ φακές, καθώς οι υπόλοιποι μαθηταί παίζανε beach volley με ένα παπούτσι που προφανώς είχανε αποσπάσει από τον προηγούμενο καθηγητή. Κανείς δεν της έδωσε καμία σημασία...<br /><br />συνεχίζεται....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5685388447734180147-7613738029152871708?l=vaxkaiax.blogspot.com' alt='' /></div>αχ και βαχhttp://www.blogger.com/profile/10193327641332133717noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5685388447734180147.post-60263842653632424602008-08-30T13:00:00.001+03:002008-08-30T13:14:19.025+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_fBOhTO0O2pQ/SLkaTj9Qm1I/AAAAAAAAABA/LJJTWCRzB2E/s1600-h/VarkesMolyvos.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_fBOhTO0O2pQ/SLkaTj9Qm1I/AAAAAAAAABA/LJJTWCRzB2E/s320/VarkesMolyvos.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240248564794301266" /></a><br /><br />Ελλάδα!<br />Χώρα του φωτός<br />ήλιος, θάλασσα, Μύκονος και Τένεδος<br />γάργαρο το γαλανό της το νερό<br />μαυρισμένα και ηλιοκαμένα κορμιά<br />ιδρώνουν και αλαλάζουν<br />καθώς η λαγνεία γίνεται ποταπή αντιμετώπιση του είναι.<br /><br />Σαλούφες!<br />Αυτόβουλη υποταγή της σάρκας<br />βοαίμει στη λυσσασμένη νύκτα<br />ρουφάει τα κορμιά σαν μια άδεια μαργαρίτα...<br /><br />Το βαπόρι πάει κι έρχεται<br />στις σκοτούρες αντιπαρέρχεται<br />δριμύτερο, ακούραστο<br />γρήγορο και βραδύτερο<br />Και να σου πάλι η Μαρία<br />δριμύτερη καμία<br />Τα σκυλιά κυνηγά<br />μήπως φάει τίποτα σκατά.<br />Να σου κι ο Πάρι<br />που κρατάει ένα παπάρι<br />κι όλο απορία να ρωτά:<br />γιατί η Μαρία τρώει σκατά;<br /><br />Θέλω να γυρίσω,<br />θέλω να γυρίσω πίσω<br />στης μητρόπολης τα μέρη να τρυγήσω<br />Όχι όχι<br />το ξέρω θα λυγίσω.<br /><br />Βεντέτα!<br />Τελικά η ζωή είναι μια τρομπέτα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5685388447734180147-6026384265363242460?l=vaxkaiax.blogspot.com' alt='' /></div>αχ και βαχhttp://www.blogger.com/profile/10193327641332133717noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5685388447734180147.post-84871597245924915672008-02-11T23:14:00.001+02:002008-02-11T23:17:19.530+02:00Την ίδια στιγμή το ίδιο γουργούρισμα, την ίδια ακόρεστη και ανικανοποίητη πείνα ένιωσε στα σωθικά του και ο Οιτρίποδας που μόλις είχε φτάσει λαχανιασμένος και πεινασμένος στη μεγάλη πόλη. Ο βρυχηθμός του στομαχιού του ακούγονταν παντού. Τα σάλια του είχαν γίνει σταλακτίτες και άφηναν χνάρια από όπου περνούσε. Ένιωσε μια δύναμη να τον σπρώχνει να φάει μία μπαγκέτα με: μαγιονέζα, μουστάρδα, μορταδέλα, κέτσαπ, αντσούγια, σαλάμι αέρος, μαρούλι, καρώτο, λάχανο, πατάτες, φασόλια και πάπρικα. Όμως την ίδια στιγμή που άπλωνε το χέρι του για να αρπάξει την τόσο λαχταριστή μπαγκέτα ένα άλλο χέρι πετάχτηκε από το πουθενά και ταυτόχρονα τα δύο χέρια άρπαξαν το άμοιρο σώμα της μπαγκέτας.<br />-Άστη μπαγκέτα κάτω, εγώ την είδα πρώτη! Είπε μία άγνωστη για τον Οιτρίποδα γυναίκα.<br />-Ε όχι λοιπόν εγώ την έπιασα πρώτος. Η μπαγκέτα μου ανήκει ψυχή και σώμα. Είπε και τα μάτια του άναψαν σαν φακοί!<br />-Νομίζεις ότι θα με τρομάξεις αλλά η μπαγκέτα αυτή σε λίγο θα βρίσκεται στο στομάχι μου.<br />-Δεν περνάνε οι απειλές σου, γύναιο παλιοθύληκο, η μπαγκέτα είναι δικιά μου, δικιά μου, ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ!!!<br />-Όχι δικιά μου<br />- Όχι δικιά μου<br />- Όχι δικιά μου<br />- Όχι δικιά μου<br />- Όχι δικιά μου<br />- Όχι δικιά μου<br />- Όχι δικιά μου<br />-Αυτό ήταν! Σε προκαλώ σε μονομαχία!<br />-Εντάξει λοιπόν αφού αυτό θες αυτό θα έχεις, δε σε φοβάμαι θα σε νικήσω και αυτή η μπαγκέτα θα γίνει δικιά μου.<br />-Λοιπόν θα τραβάμε τη μπαγκέτα από τη μια άκρη ο καθένας και όποιος την πάρει από τον άλλο κερδίζει όλη την απόλαυση.<br />-ΟΚ έτοιμη με το τρία <br /> … ..to be continued…….<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5685388447734180147-8487159724592491567?l=vaxkaiax.blogspot.com' alt='' /></div>αχ και βαχhttp://www.blogger.com/profile/10193327641332133717noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5685388447734180147.post-47156819916055208732008-01-24T19:20:00.000+02:002008-01-24T19:32:20.528+02:0020 χρόνια αργότερα…<br />-Οιτρίποδα μη παίζεις με το φαί μας, έλα αμέσως εδώ!!!<br />-Έρχομαι δάσκαλε Λαερτίωνα! Συγνώμη δε θα ξαναπαίξω με τα σκουπίδια πατέρα.<br />-Δεν είμαι ο πατέρας σου Οιτρίποδα και το ξέρεις. Απλά σε μάζεψα από τα σκουπίδια ενώ έψαχνα κάτι για να φάω. Άλλος είναι ο πατέρας σου, εγώ είμαι ο δάσκαλος σου.<br />-Και ποιος είναι ο πατέρας μου δάσκαλε; Ε; ποιος; Και γιατί με παράτησε μόνο και έρημο στη παγωνιά; Και στα σκουπίδια; Θέλω να τον βρω και να του πω: ΓΙΑΤΙ; Ένα απλό γιατί;<br />-Γιατί κλάνει το γατί. Απάντησε ο Λαερτίωνας<br />-Δε με καλύπτει η απάντησή σου Δάσκαλε, πρέπει να βρω την άκρη του νήματος, να ξετυλίξω το κουβάρι του μυστηρίου που βασανίζει την αθώα μου ψυχή.<br />-Άγνωστες οι βουλές του Δία παιδί μου. Τι σκοπεύεις να κάνεις;<br />-Σκοπεύω να πάω στη Πόλη να βρω τους γονείς μου.<br />-Και που θα μένεις; Τι θα τρως; Ρώτησε ταραγμένος ο Λαερτίωνας<br />-Θα μένω στις σπηλιές των δέντρων και θα τρώω αγριοφράουλες και τσουκνίδες. Θα ζω ασκητικά μέχρι να τους βρω, γιατί θα τους βρω<br /><br />Την ίδια στιγμή στη μεγάλη πόλη<br />-Λάκιε θέλω διαζύγιο!<br />-Μα γιατί καλέ χρυσό μου; Δεν καταλαβαίνω Δρυοκάστη μου; Γιατί; Γιατί θες διαζύγιο κουτό κορίτσι; Και σου έχω πει το νέο μου όνομα είναι Λακία!!!<br />-Μα γιατί θέλω διαζύγιο; Έχεις το θράσος και ρωτάς; Που σε γνώρισα Λάκιο και μου κατάντησες Λακία; Παλιοομοφυλόφυλε!!!<br />-Ε όχι και ομοφυλόφιλος!! Επειδή μόλις χτες μόλις έκανα αλλαγή φύλου! Όλοι οι φίλοι μου το κάνουν! Μήπως με ζηλεύεις για αυτό θες διαζύγιο;<br />-ΧΩΡΙΖΟΥΜΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!!!!!!!! Τσίριξε η Δρυοκάστη. Άνοιξε την πόρτα έριξε μια περιφρονητική ματιά στη Λακία και έφυγε νευριασμένη. Τα μαγουλά της είχαν γίνει κόκκινα, τα αυτιά της έβγαζαν καπνούς και τα μάτια της πέταγαν σπίθες. Ήταν σαν ηφαίστειο που κόχλαζε έτοιμο να εκραγεί. Καζάνι που χολώβραζε αγριεμένο σαν θεριό ανήμερο. Ήταν προφανές: είχε τα νεύρα της. Άνοιξε την πόρτα βγήκε έξω και μετά την έκλεισε. Ήταν ταραγμένη.<br />Βγήκε στο δρόμο και νιώθοντας ένα γουργούρισμα στα σπλάχνα της σκέφτηκε ‘’Μάλλον θα πεινάω’’ Μια δύναμη την έσπρωξε τότε στο Γρηγόρης-Μικρογεύματα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5685388447734180147-4715681991605520873?l=vaxkaiax.blogspot.com' alt='' /></div>αχ και βαχhttp://www.blogger.com/profile/10193327641332133717noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5685388447734180147.post-15391947587372979172008-01-21T18:12:00.000+02:002008-01-21T18:16:24.181+02:00-Λάκιε αγάπη μου, είναι κάτι που θέλω να σου πω. Κάτι που με προβληματίζει, κάτι που με τρώει, ένα σαράκι που έχω στο μυαλό μου και το ροκανίζει μέρα με τη μέρα. Είπε η Δρυοκάστη και τα ξανθά της μαλλιά γλίστρησαν στο πλάι. Ήταν σκυθρωπή γιατί ήταν προβληματισμένη.<br />-Τι είναι ψυχή μου, αγάπη μου; Λατρεία μου; Γλυκιά και αγαπημένη σύζυγε Δρυοκάστη; Είπε ο Λάκιος ανήσυχος.<br />-Δεν ξέρω αλλά τον τελευταίο καιρό έχει φουσκώσει η κοιλιά μου και μαζί και οι υποψίες μου. Φουσκώνουν κ νομίζω ότι θα σπάσουν το κεφάλι μου. Επιπλέον έχω και ναυτίες, ξερνάω αριστερά και δεξιά και συνεχώς πεινάω. Άσε που επιπρόσθετα έχω και τους τελευταίους εννέα μήνες καθυστέρηση. Τι μου συμβαίνει άραγε; Είπε ανήσυχα η Δρυοκάστη.<br />-δεν ξέρω μα τι μπορεί να σου συμβαίνει; Δεν μπορώ να καταλάβω. Μήπως έχεις τυμπανισμό; Μήπως έχεις ιγμορίτιδα ή μήπως…<br />-Ή μήπως είμαι έγκυος; Ε; αγαπημένε Λάκιε;<br />-ΑΑΑΑΑΑΑαααα!!!!!Τι συμφορά μας έριξαν οι δώδεκα θεοί!! !Γιατί σε μας; Γιατί; Ε; γιατί; Τι κάναμε; Τι; Ε;<br />-Μα γιατί δεν χαίρεσαι που θα φέρουμε στον κόσμο το πρώτο μας παιδί που θα τον ονομάζουμε Οιτρίποδα; Ρώτησε η Δρυοκάστη<br />-Γιατί μας έχουν καταραστεί! Δεν θυμάσαι την κατάρα που μας έριξαν στα κεφάλια μας;<br />-Δηλαδή τι κατάρα;<br />-Μα δεν θυμάσαι που μας είπαν ότι ο Οιτρίποδας ο μονάκριβος και πολυαγαπημένος γιος θα σκοτώσει τον ένα γονιό και θα κάνει οικογένεια με τον άλλο;<br />-ΑΑαα συμφορά, η Δρυοκάστη πάγωσε, μα αυτό είναι τρομερό, τραύλισε συγκλονισμένη από τα ανατριχιαστικά μαντάτα.<br />-Τι θα κάνουμε τώρα; Ρώτησε ο Λάκιος αλλά πριν προλάβει να τελειώσει τη φράση του ακούστηκε μια τσιρίδα <br />-αααααΑΑΑΑΑΑ γεννάω Λάκιε, γεννάω αααΑΑΑ σπάσανε τα νερά αααΑΑΑΑ ΠΗΓΑΙΝΈ ΜΕ ΣΤΟ ΜΗΤΈΡΑ!!<br />-ΟΧΙΙΙΙ!!!! μη γεννήσεις, δεν πρέπει να έρθει αυτό το παιδί στον κόσμο….<br /> 10 ώρες αργότερα…..<br />Η Δρυοκάστη κρατούσε στην αγκαλιά της τον μικρό Οιτρίποδα<br />-Δεν πρέπει να τον κρατήσουμε, είπε ο Λάκιος.<br />-Δεν πρέπει…, είπε η Δρυοκάστη, και τι θα κάνουμε λοιπόν; Ρώτησε.<br />-Φέρτον σε μένα, είπε ο Λάκιος.<br />-Πάρτον, είπε η Δρυοκάστη.Τι θα τον κάνεις;<br />-Θα τον βάλω μέσα στο τζιπ και θα τον πάω μακριά σε μια χωματερή για να τον φάνε οι γύπες και οι κόνδορες…Χα ΧΑ χα χα ΜΠΟΥΧΑΧΑ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5685388447734180147-1539194758737297917?l=vaxkaiax.blogspot.com' alt='' /></div>αχ και βαχhttp://www.blogger.com/profile/10193327641332133717noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5685388447734180147.post-18863473847945857652007-10-31T12:41:00.000+02:002007-10-31T12:42:56.778+02:00Ξύπνησα αργά, γιατί κοιμήθηκα νωρίς.<br />Ήθελα μόνο το σκοτάδι και τη μιζέρια της ζωής.<br />Σ΄ ένα φέρετρο να κοιμηθώ, γιατί αυτό αξίζει σε μένα το φρικιό.<br />Το πρωί να με βρει παγωμένη νεκρή, γιατί αυτό αξίζει σε μένα τη φριχτή.<br /><br />Βγήκα στο δρόμο και αντίκρυσα τον ταχυδρόμο.<br />Ταλαίπωρος κι αυτός, συρικνωμένος, μικρός<br />κάτω από τη πατούσα της μεγενθυμένης κοινωνίας<br />ποδοπατάει τους ανθρώπους σαν τη κατσαρίδα της γωνίας...<br /><br />Ζωντανοί νεκροί προχωράνε πλάι μου<br />πατάει ο ένας τον άλλο, κάποιος μου πατάει τον κάλο<br />φωνάζω βοήθεια μα κανείς δεν ακούει την ηλήθια.<br />Πίσω απ τη βουή του δρόμου, ακούγεται η κραυγή του ταχυδρόμου.<br /><br />Νταλίκες περνάνε πλάι μου και οι ρόδες τους μου γνέφουν: έλα...<br />Ο οδοστρωτήρας με κοιτά έτοιμος να με οδοστρώσει.<br />Βλέπω γύρω κότερα και σκέφτομαι να πέσω στην προπέλα.<br />Ένα διαστημόπλοιο πέφτει και έρχεται να με πλακώσει.<br /><br />Εγώ όμως τα αποφεύγω όλα αυτά<br />μα τελικά ένα πατίνι περνά<br />και με κάνει κιμά.<br /><br />Και μετά.................<br />ΤΙΠΟΤΑ.-<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5685388447734180147-1886347384794585765?l=vaxkaiax.blogspot.com' alt='' /></div>αχ και βαχhttp://www.blogger.com/profile/10193327641332133717noreply@blogger.com5